Ortografia w służbie patriotyzmu
W poniedziałek 2 listopada 2026 roku sala Ośrodka Kultury i Rekreacji w Paczkowie zamieniła się w arenę językowych zmagań. Odbyła się tam kolejna edycja Dyktanda Niepodległościowego – wydarzenia, które na dobre zadomowiło się w kalendarzu lokalnych obchodów rocznicy odzyskania przez Polskę wolności. Połączenie sprawdzianu z ortografii z patriotyczną refleksją przyciągnęło zarówno młodszych, jak i starszych miłośników ojczystej mowy.
Za organizację odpowiedzialni byli Burmistrz Gminy Paczków Artur Rolka, Biblioteka Publiczna w Paczkowie oraz Ośrodek Kultury i Rekreacji. Gospodarz gminy osobiście powitał zebranych, życząc im satysfakcjonujących wyników. Następnie głos przejął Przewodniczący Rady Miejskiej Wiesław Barabasz, który odczytał tekst przeznaczony do dyktowania.
Trudne zasady, ważna lekcja
Uczestnicy mierzyli się z zawiłościami polskiej pisowni, wymagającymi koncentracji, precyzji i biegłości w posługiwaniu się językiem. Jak podkreślają organizatorzy, konkurs nie służył wyłącznie sprawdzeniu umiejętności – stał się także pretekstem do przypomnienia historii kraju, znaczenia narodowej tożsamości i roli pielęgnowania mowy przodków. Warto dodać, że tego typu inicjatywy w małych społecznościach często pełnią funkcję międzypokoleniową, zbliżając uczniów, seniorów i lokalnych działaczy.
Nie zabrakło podziękowań – skierowano je do jury za rzetelną ocenę prac oraz do wszystkich, którzy wsparli przygotowania. Organizatorzy zachęcili też do zapoznania się z treścią tegorocznego dyktanda i samodzielnego sprawdzenia własnych umiejętności.
POLSKA NIEPODLEGŁA
Po ponad stu latach niewoli, chaosu i niebytu Polska odzyskała upragnioną niepodległość. Dla Polaków był to niezwykle wzruszający dzień, pełen wzniosłości i honoru. Na ulicach powiewały dumnie polskie flagi, a lud ze łzami w oczach głośno śpiewał wytęskniony hymn. Odzyskano nie tylko niepodległość, ale i tożsamość, która pokrzepiła serca Polaków. Na ulice wyszły tłumy, a wszędzie rozbrzmiewały okrzyki radości. Mimo ciężkich prześladowań ze strony okupanta i zatrważających zakazów Polacy nigdy nie wyrzekli się języka, tradycji, ojczystej historii i marzeń o wolności. Patriotyzm nie oznaczał jednak wyłącznie bojów z bronią w ręku. Bohaterami byli również odważni nauczyciele, pisarze, poeci i zwykli mieszkańcy, którzy przechowywali w ukryciu polskie książki, uczyli dzieci ojczystego języka i hołubili rodzime zwyczaje. Choć na ponad wiek usunięto Polskę z map świata, to dzięki ich niezłomności serc i żywej pamięci Polska nie zaginęła. W małych ciżbach, wiejskich chatach i szlacheckich dworach szeptano polskie wiersze i śpiewano pieśni, których wykonywanie publiczne było surowo zakazane. Uczono dzieci historii oraz powierzano z pokolenia na pokolenie opowieści o walecznych przodkach i wyzwoleńczych walkach. Pamiętamy dziś, że zamierzchłe czasy Polski to nie tylko daty zapisane w książkach, lecz losy ludzi, którzy kochali ziemię ojców, oddali za nią życie i wierzyli, że nadejdzie dzień, w którym nad Polską znów załopocze biało-czerwona flaga. Skłońmy z czcią głowy przed historią naszej ojczyzny, oddając hołd tym, którzy ponieśli dla niej najwyższą ofiarę. Pamiętajmy, że wolność jest wielkim skarbem, a Polska wspólnym domem.
Tekst dyktanda, nasycony emocjami i odwołaniami do dziejów narodu, sam w sobie stanowił nie lada wyzwanie. Jego lektura przypomniała, że język bywa nośnikiem pamięci zbiorowej – a wspólne pisanie może być formą hołdu dla przeszłości.
Źródło: Paczków
Fot. Pexels / SHOX ART
